علیرضا خنجری

خالق کاراکتر تلویزیونی دانشپز-خالق کاراکتر موش انگیزه خوار-مبتکر سناریوهای خنگ آموز علم

علیرضا خنجری

خالق کاراکتر تلویزیونی دانشپز-خالق کاراکتر موش انگیزه خوار-مبتکر سناریوهای خنگ آموز علم

علیرضا خنجری
کارل ویلهلم شیله
ترشمایه نام عنصری است مایه ترشیدن، مواد می شود و مواد کمی مانند طلا از ترشیدن توسط آن در امان هستند. این عنصر را فردی به نام کارل ویلهلم شیله که در ابتدا مانند پدرش نجار بود کشف کرد. در 14 سالگی شاگردی در یک داروسازی واقع در شهر گوتنبرگ سوئد را به کار پدر ترجیح داد. 
8 سال شاگردی نهایتا از او یک دارو فروش در سومین شهر بزرگ سوئد(مالمو) ساخت. و بعد از آن داروگر پایخت سوئد(استکهلم) شد.

شیله در تحصیلات محدود بود لذا این وبلاگ با افتخار لقب «چهره بی کلاس» را به  دلیل عدم حضور او در کلاس های آکادمیک علم شیمی به او تقدیم می کند.

این دانشمند "بی کلاس"، با استعداد غریزی که در آزمایش کردن داشت وسعت شناخت بیشتری نسبت به دانشمندانی مانند آنتوان لاوازیه و نیوتون داشت. توانایی کشفهای علمی شیله باعث شد که حقوق اعضای انجمن علمی اروپا کمتر شود. 

شیله، در سال 1771 عنصری را کشف کرد که موجب ترشیدگی بسیاری از مواد می شد. البته برای آن نامی نگذاشت تا اینکه آنتوان لاوازیه دومین بیان را از این عنصر در سال 1774 ارایه کرد و آن را در سال 1775 در کتابش با نام Oxygen معرفی کرد.

واژه اکسیژن از دو واژه یونانی Oxus(ترش) و Gennan (زایش) ساخته شده است یعنی چیزی که از آن ترشی پدید می‌آید. در فارسی می‌توان برای آن واژه ترشمایهرا بکار برد. 


امضا علیرضا

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی